Συνέντευξη της Vicky Dalli στον Χρήστο Αρφάνη και το Entertainment News Greece
Στον λαμπερό αλλά συχνά αμείλικτο κόσμο της υποκριτικής, σπάνια συναντά κανείς προσωπικότητες που συνδυάζουν την αναλυτική σκέψη μιας νομικού με το πηγαίο πάθος μιας καλλιτέχνιδας. Η Vicky Dalli ανήκει σε αυτή τη σπάνια κατηγορία. Γεννημένη στην Ελλάδα, με μια ακαδημαϊκή πορεία που την οδήγησε στη Νομική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου, η Vicky Dalli αποφάσισε να ακολουθήσει το όνειρό της πέρα από τον Ατλαντικό, αποδεικνύοντας πως τα στερεότυπα υπάρχουν μόνο για να καταρρίπτονται.
Με σπουδές στο εμβληματικό Lee Strasberg Film and Theatre Institute και στο Beverly Hills Playhouse, η Vicky Dalli κατάφερε σε σύντομο χρονικό διάστημα να στρέψει πάνω της τα βλέμματα της βιομηχανίας του θεάματος. Η πορεία της δικαιώθηκε γρήγορα με σημαντικές διακρίσεις, όπως το βραβείο Best Lead Actress το 2014 και ο τίτλος της Actress of the Year το 2015 σε διεθνή φεστιβάλ, καθώς επίσης και το βραβείο “Most Brilliant Hollywood Actress” στα Artista Achievers Awards 2025, που διοργάνωσε η Artista Film Productions στο εμβληματικό The Heritage Hotel Manila, επιβεβαιώνοντας πως η «μέθοδος» που ακολουθεί στην υποκριτική είναι εξίσου αποτελεσματική με την πειθαρχία που απαιτεί η δικηγορία.
Σήμερα, η Vicky Dalli ζει και εργάζεται στο Los Angeles, παραμένοντας μια γυναίκα που δεν φοβάται να τσαλακωθεί, να αγωνιστεί για το δίκαιο και να εξελιχθεί. Είτε μέσα από κινηματογραφικούς ρόλους, είτε ως το πρόσωπο σε εξώφυλλα best-seller βιβλίων, η Vicky Dalli εκπέμπει μια αυθεντικότητα που δύσκολα συναντά κανείς στις μέρες μας.
Στη συζήτηση που ακολουθεί, η Vicky Dalli μας ανοίγει την καρδιά της για τη ζωή στο Hollywood, τη μετάβαση από τις δικαστικές αίθουσες στα κινηματογραφικά πλατό και το πώς καταφέρνει να διατηρεί την παιδική της ειλικρίνεια σε έναν κόσμο γεμάτο προκλήσεις.
Χρήστος Αρφάνης: Πώς πήρατε την απόφαση να αφήσετε τη σιγουριά της Νομικής Σχολής του ΑΠΘ για την αβεβαιότητα της υποκριτικής στο Λος Άντζελες;
Vicky Dalli: Για εμένα δεν ήταν ποτέ θέμα σιγουριάς ή αβεβαιότητας αλλά ζήτημα του ” κάνω αυτό ακριβώς που θέλω ή αυτό που προσπαθούν να με κάνουν οι άλλοι να νομίσω ότι θέλω; “. Η Νομική μου αρέσει πολύ, έχει ενδιαφέρον, απλά δε δέχομαι να ζήσω μια ζωή χωρίς να μπορώ να μιλάω, να εκφράζομαι, να κοινωνικοποιούμαι, να ντύνομαι κτλ όπως μου αρέσει μόνο και μόνο επειδή για να με σέβονται και δέχονται ως νομικό θα πρέπει να ακολουθώ συγκεκριμένες life style επιλογές. Διάλεξα λοιπόν το μοναδικό επάγγελμα που φαινομενικά υποκρίνεσαι αλλά στην πραγματικότητα δε χρειάζεται να παίξεις κανένα απολύτως ρόλο στην καθημερινότητά σου.
Χρήστος Αρφάνης: Η ιδιότητα της δικηγόρου σάς βοήθησε καθόλου στον τρόπο που προσεγγίζετε τους ρόλους σας ή στο πώς διαχειρίζεστε το επιχειρηματικό κομμάτι της βιομηχανίας;
Vicky Dalli: Μου δίνει μια σιγουριά ότι δε μπορεί κανείς να με εκμεταλλευτεί ή χρησιμοποιήσει. Τουλάχιστον όχι χωρίς να το καταλάβω και χωρίς να το επιτρέψω εγώ συνειδητά να γίνει, για τον οποιοδήποτε λόγο. Δεν ξέρω εάν είχα πάντα πειθαρχία, αναλυτική και συνδυαστική σκέψη και τόσο μεγάλη προσοχή για τη λεπτομέρεια και για αυτό κατάφερα να μπω στη σχολή ή εάν επειδή μπήκα στη σχολή τα απέκτησα. Ίσως τα είχα και τα εξέλιξα. Όπως και να έχει, όταν διαβάζω ένα κείμενο μπορώ να το προσεγγίσω από πάρα πολλές μεριές και μετέπειτα, αν μου ζητηθεί, μπορώ να παίξω ακόμη και την κάθε λέξη. Ξέρω γιατί την λέω, τι κρύβεται πίσω από κάθε κόμμα και κάθε παύση.
Χρήστος Αρφάνης: Ποιες ήταν οι μεγαλύτερες προκλήσεις που αντιμετωπίσατε όταν εγκατασταθήκατε μόνιμα στο West Hollywood;
Vicky Dalli: Α. Να επικοινωνώ και να παίζω σε γλώσσα άλλη από τη μητρική μου. Β. Να αποδείξω ότι το ταλέντο και η εξυπνάδα δεν έρχονται με ένα συγκεκριμένο παρουσιαστικό. Γ. Το ότι δεν είχα διασυνδέσεις από το σχολείο, τα σπορτς, το πανεπιστήμιο, τους συλλόγους, τη γειτονιά σε αυτή την πόλη ώστε να βοηθηθώ επαγγελματικά από όλες αυτές τις σχέσεις ζωής, αντ’αυτού ξεκίνησα από το μηδέν. Δ. Το ότι ήμουν πολύ Ελληνίδα για τους Αμερικάνους (και πολύ Αμερικάνα για τους Έλληνες).
Χρήστος Αρφάνης: Πρόσφατα παρευρεθήκατε στην πρεμιέρα της ταινίας “Storm Rider: Legend of Hammerhead”. Πώς βιώσατε την εμπειρία μιας τέτοιας μεγάλης χολιγουντιανής παραγωγής;
Vicky Dalli: Αυτή βασικά είναι μία πολύ cute ερώτηση! Χαχαχαχα
Κάθε βδομάδα πάω και σε άλλη πρεμιέρα, δεν έχω κάποιο συναίσθημα για αυτό, είναι μέρος και της δουλειάς και της καθημερινότητας μου. Το κάνω χρόνια, τόσα που τις περισσότερες φορές (θα πω μια λέξη που η μαμά μου μου απαγορεύει να λέω) βαριέμαι να πάω!
Χρήστος Αρφάνης: Τι κρατάτε ως πολυτιμότερο μάθημα από τη φοίτησή σας σε κορυφαίες σχολές όπως η Stella Adler και η Ivana Chubbuck;
Vicky Dalli: Από κάθε σχολή πήρα πολλά και τα θυμάμαι και τα μνημονεύω και τα χρησιμοποιώ κιόλας συνέχεια. Έμαθα ότι ο άνθρωπος δεν είναι μόνο ένα πράγμα, έμαθα να αγαπάω ακόμη και τα πιο ενοχλητικά συναισθήματα όπως του φόβου και της ντροπής, έμαθα να δικαιολογώ αντί να κρίνω, έμαθα ότι όταν είσαι ευάλωτος δεν εκτίθεσαι ως αδύναμος αλλά σα δυνατός και έμαθα να εκτιμώ τη σημασία του παρόντος.
Χρήστος Αρφάνης: Πόσο σημαντική είναι η γνώση ξένων γλωσσών –μιλάτε Αγγλικά και Γαλλικά– για έναν ηθοποιό που επιδιώκει διεθνή καριέρα;
Vicky Dalli: Όσες πιο πολλές ικανότητες και δεξιότητες έχει ο ηθοποιός, τόσο πιο πολλές δυνατότητες για πιθανούς ρόλους έχει. Βέβαια, ένας ηθοποιός μπορεί να υποδυθεί ότι ξέρει να παίζει βιολί, αλλά δε θα ήταν ακόμη πιο κοντά στο ρόλο του βιολιστή και δε θα ήταν το παίξιμό του πιο ρεαλιστικό εάν όντως έχει τη γνώση και την εμπειρία ενός πραγματικού μουσικού;
Χρήστος Αρφάνης: Πέρα από την υποκριτική, ασχολείστε με το τραγούδι και τον χορό. Πώς εμπλουτίζουν αυτές οι δεξιότητες την καλλιτεχνική σας ταυτότητα;
Vicky Dalli: Ο ηθοποιός υποδύεται ( συνήθως ) ανθρώπους. Ο άνθρωπος είναι το μυαλό του, το πνεύμα και η ψυχή του, ο χαρακτήρας, η συμπεριφορά και ο συναισθηματικός του κόσμος, είναι όμως, πολύ απλά, και το σώμα του. Το κορμί λοιπόν, η κίνηση, η φωνή, είναι όλα εργαλεία του ηθοποιού. Τα δουλεύεις για να μπορείς να εκφράσεις καλύτερα αυτό που σου ζητάει ο ρόλος.
Χρήστος Αρφάνης: Ποιες είναι οι βασικές διαφορές που εντοπίζετε στον τρόπο εργασίας μεταξύ του Hollywood και της ελληνικής αγοράς;
Vicky Dalli: Τώρα εάν απαντήσω ότι δεν είναι συγκρίσιμα, θα ακουστώ υπερβολική αλλά πραγματικά δε συγκλίνουν κάπου. Αμοιβές, ευκαιρίες, ποιότητα παραγωγής, οργάνωση… Πάμε στην επόμενη ερώτηση για να μη μπω σε λεπτομέρειες αλλά μάλλον όσα σκέφτεστε και εσείς, αυτά ισχύουν.
Χρήστος Αρφάνης: Πώς αντιμετώπισε η οικογένειά σας και ο κοινωνικός σας περίγυρος στην Ελλάδα την απόφασή σας να κυνηγήσετε το όνειρό σας στο εξωτερικό;
Vicky Dalli: Η οικογένειά μου είναι η πιο καλή και υποστηρικτική. Με πιστεύουν και με εμπιστεύονται. Μπορεί να τους λείπω, όπως μου λείπουν και εμένα, αλλά επειδή έχουν όλοι τους αυτοθυσιαστική αγάπη, δεν το εκφράζουν για να μη με στεναχωρούν, αλλά και γιατί πραγματικά πιστεύουν πως οι δυνατότητές μου ίσως δε μπορούν να αξιοποιηθούν στο έπακρο στην Ελλάδα.
Όσο αφορά στον κοινωνικό περίγυρο θα πω ότι για να χαρεί κάποιος με την επιτυχία και την πρόοδο του άλλου θα πρέπει είτε να τον αγαπάει βαθιά, είτε να έχει μια πραγματικά πολύ καλή καρδιά, ανωτερότητα και ανοιχτό μυαλό για να μη βασανίζεται από ζήλειες και μικροπρεπείς σκέψεις. Είναι δύσκολο να χαρείς που ο άλλος βρήκε τη δύναμη να ζει τη ζωή με τους δικούς του όρους όταν εσύ δε μπορείς. Δύσκολο να αποδεχτείς πως κάποιος τα έχει καλά με τον εαυτό του και πως η ζωή του δεν αποτελεί σκάνδαλο, απλά εσύ σκανδαλίζεσαι επειδή νομίζεις πως ο άλλος σε προκαλεί επίτηδες, τη στιγμή που απλά εκείνος ζει τη ζωή του. Και βέβαια στην Ελλάδα μεγαλώσαμε λέγοντάς μας πως οι τέχνες δεν είναι για εμάς και δε μπορούμε να το κάνουμε, οπότε καταλαβαίνω γιατί δεν πιστεύουν κάποιοι πως όλα γίνονται.
Χρήστος Αρφάνης: Υπήρξε κάποια στιγμή που λυγίσατε από τις δυσκολίες και σκεφτήκατε να επιστρέψετε στη δικηγορία ή στην Ελλάδα;
Vicky Dalli: Άπειρες στιγμές αλλά ήταν όλες του λεπτού χαχαχχα. Τόσο κρατάει η απελπισία μου. Όσο και το κλάμα μου. Μέχρι να σκουπίσω το πρόσωπό μου, μου έχει περάσει. Απλά θέλω και εγώ μάλλον να ζήσω τη στιγμή της αυτολύπησης, μετά λέω “Εντάξει Βικάκι, το έκανες το θεατρικό σου” και μου περνάει. Ούτε εγώ δεν τα πιστεύω όταν τα λέω αυτά. Δικηγόρος δε θα γίνω. Στην Ελλάδα να έρχομαι για δουλειά, όπως και σε όλες τις χώρες του κόσμου, με χαρά. Τώρα ειδικά με όλες τις ιντερνετικές πλατφόρμες, η ταινία όπου και να γυριστεί, μπορεί να βρει το κοινό της.
Χρήστος Αρφάνης: Τι είναι αυτό που σας λείπει περισσότερο από την ελληνική καθημερινότητα ενώ ζείτε στην Αμερική;
Vicky Dalli: Μου λείπουν κάποιοι δρόμοι, κάποιες μυρωδιές όταν αλλάζουν οι εποχές, οι μελιτζάνες της μαμάς μου, το γελάκι της ανιψιάς μου όταν την πειράζω και μου λέει “θεεεεία”, το χιόνι, οι τυρόπιτες, να ξυπνάω και να κατεβαίνω στο σαλόνι και να είναι οι γονείς, αδέρφια, ξαδέρφια μαζεμένοι εκεί και να πίνουν όλοι μαζί καφέ. Μου λείπει να κάθομαι και να μην κάνω απολύτως τίποτα χωρίς τύψεις, να τα κανονίζουν όλα οι άλλοι για εμένα και να με ξεκουράζουν. Να με αγκαλιάζουν και να με χαϊδεύουν.
Χρήστος Αρφάνης: Τι θα συμβουλεύατε έναν νέο ηθοποιό που θέλει να τολμήσει το μεγάλο βήμα για το εξωτερικό σήμερα;
Vicky Dalli: Να αποτινάξει το φόβο γιατί δε μπορεί αυτό να καθορίζει τη ζωή και τις αποφάσεις του. Να μην ακούσει κανέναν που θα του πει ότι δε μπορεί, μόνο ο ίδιος ξέρει για τι πράγμα είναι ικανός. Του λέω λοιπόν να έρθει. Και το εξωτερικό δεν είναι εξορία, ας γυρίσει όποτε θέλει, δεν είναι μη αναστρέψιμη απόφαση όπως το παρουσιάζουν κάποιοι!
Χρήστος Αρφάνης: Ποιος είναι ο ρόλος-απωθημένο που θα θέλατε οπωσδήποτε να ενσαρκώσετε στο μέλλον;
Vicky Dalli: Δεν έχω κανένα τέτοιο απωθημένο, αλήθεια. Καλοδεχούμενοι όλοι οι χαρακτήρες γιατί ο χαρακτήρας είναι όσο ενδιαφέρον τον κάνεις εσύ να είναι.
Χρήστος Αρφάνης: Ποια είναι τα επόμενα επαγγελματικά σας σχέδια που μπορείτε να μοιραστείτε μαζί μας;
Vicky Dalli: Έχω κλείσει 3 ταινίες μέχρι το τέλος της χρονιάς, στην Ινδία, στο Λας Βεγκας και στο ΛΑ. Μακάρι να πάνε όλα όπως έχουν κανονιστεί.
Χρήστος Αρφάνης: Τι σημαίνει για εσάς προσωπικά η λέξη «επιτυχία» στην παρούσα φάση της ζωής σας;
Vicky Dalli: Να ζεις ελεύθερα και να είσαι πιστός στον εαυτό σου, στις ανάγκες και τις επιθυμίες του.
About the Author
