Υπάρχουν άνθρωποι που μέσα από το επάγγελμά τους κάνουν κάτι πολύ περισσότερο από μια δουλειά. Μετατρέπουν τη γνώση, το ταλέντο και την καθημερινή τους δραστηριότητα σε προσφορά προς τον συνάνθρωπο. Σε ένα λειτούργημα.
Μια τέτοια στιγμή εκτυλίχθηκε σε γαμήλια δεξίωση, όταν η Βάλια, εκ γενετής τυφλή, βρέθηκε στην πίστα έχοντας στο πλευρό της έναν άνθρωπο που έχει παίξει σημαντικό ρόλο στη σχέση της με τον χορό: τον χορογράφο και ηθοποιό Κωνσταντίνο Μενούνο.
Η Βάλια είναι μαθήτριά του και η σχέση που έχει δημιουργηθεί μέσα από τον χορό ξεπερνά τα όρια μιας απλής σχέσης δασκάλου και μαθήτριας. Οι δυο τους χόρεψαν ρούμπα στον γάμο της, σε μια στιγμή που συγκίνησε τους παρευρισκόμενους αλλά και όσους είδαν το σχετικό βίντεο. Και ίσως η συγκεκριμένη εικόνα να λέει περισσότερα από όσα μπορούν να περιγράψουν οι λέξεις. Γιατί πίσω από έναν χορό υπάρχουν πολλές φορές εμπιστοσύνη, επικοινωνία, προσπάθεια και μια σχέση που χτίζεται βήμα βήμα.
«Σε θαυμάζω απεριόριστα»
Ο ίδιος ο Κωνσταντίνος Μενούνος μοιράστηκε τη στιγμή και μίλησε με ιδιαίτερη συγκίνηση για τη μαθήτριά του.
«Πόσο χαρά μου έδωσε ο χορός με την μαθήτρια μου Βάλια που την συνόδευσα στις χαρές της.[…]. Βάλια μου να ζήσετε κορίτσι μου σε θαυμάζω απεριόριστα είσαι παράδειγμα προς μίμηση για όλους μας», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Πέρα από τη συγκίνηση των λόγων του, υπάρχει και κάτι ακόμη που ξεχωρίζει: η γενναιοδωρία ψυχής ενός ανθρώπου που δεν βλέπει τη διδασκαλία ως μια τυπική επαγγελματική υποχρέωση.
Ο Κωνσταντίνος Μενούνος φαίνεται να κρατά την ανθρώπινη πλευρά της σχέσης με τους μαθητές του και πέρα από την αίθουσα. Να χαίρεται μαζί τους, να στέκεται στις σημαντικές στιγμές τους και να αναγνωρίζει τη δική τους διαδρομή.
Η Βάλια ως παράδειγμα ζωήςΚαι από την άλλη πλευρά βρίσκεται η Βάλια.Ένας άνθρωπος που, μέσα από τη δική της πορεία, αποτελεί παράδειγμα ζωής και δύναμης. Όχι επειδή η αναπηρία της πρέπει να αποτελεί το μοναδικό χαρακτηριστικό με το οποίο την κοιτάμε, αλλά ακριβώς επειδή η ίδια αποδεικνύει στην πράξη πως η ζωή δεν σταματά μπροστά σε όσα κάποιοι μπορεί να θεωρούν εμπόδια.Η εικόνα της να χορεύει στη γαμήλια δεξίωξή της έχει κάτι πολύ περισσότερο από τη συγκίνηση μιας όμορφης στιγμής. Έχει χαρά, αυτοπεποίθηση, ελευθερία και τη δύναμη ενός ανθρώπου που συνεχίζει να δημιουργεί τις δικές του στιγμές.
Και ίσως αυτό είναι το πραγματικό παράδειγμα που αφήνει η Βάλια: πως δεν χρειάζεται να επιτρέπουμε στις δυσκολίες να καθορίζουν το μέγεθος της ζωής μας.Ένας καλλιτέχνης που συνδέει την τέχνη με την προσφορά.
Αυτό είναι ίσως και το στοιχείο που κάνει τη συγκεκριμένη ιστορία να ξεχωρίζει.Ο Κωνσταντίνος Μενούνος, ως χορογράφος και ηθοποιός, έχει υπηρετήσει την τέχνη μέσα από διαφορετικές πλευρές. Ο χορός, το θέατρο, η σκηνή και η διδασκαλία αποτελούν διαφορετικές εκφάνσεις μιας πορείας που δεν περιορίζεται μόνο στο καλλιτεχνικό αποτέλεσμα.
Γιατί η τέχνη δεν είναι μόνο αυτό που βλέπει το κοινό πάνω στη σκηνή. Είναι και αυτό που συμβαίνει πίσω από αυτήν. Είναι η σχέση που δημιουργείται ανάμεσα στον δάσκαλο και τον μαθητή, η εμπιστοσύνη, η προσπάθεια, η ενθάρρυνση και η χαρά της εξέλιξης.Και εκεί ακριβώς αποκτά ιδιαίτερη σημασία η γενναιοδωρία ψυχής.Υπάρχουν επαγγελματίες που κάνουν σωστά τη δουλειά τους. Υπάρχουν όμως και άνθρωποι που αφήνουν κάτι περισσότερο στους άλλους. Δίνουν χρόνο, ενέργεια, ενθάρρυνση και κομμάτι του εαυτού τους.Όταν η τέχνη αφήνει κάτι πίσω τηςΜέσα από ένα επάγγελμα μπορεί κάποιος να κερδίζει τα προς το ζην. Μπορεί όμως παράλληλα να προσφέρει στους ανθρώπους που συναντά αυτοπεποίθηση, χώρο έκφρασης, χαρά και την αίσθηση ότι μπορούν να προχωρήσουν λίγο παραπέρα από εκεί που πίστευαν.Η εικόνα του Κωνσταντίνου Μενούνος να χορεύει μαζί με τη μαθήτριά του στον γάμο της δεν είναι απλώς ένα όμορφο στιγμιότυπο από μια γαμήλια δεξίωση.Είναι μια στιγμή που δείχνει πως η πραγματική επιρροή ενός δασκάλου δεν μετριέται μόνο μέσα στην αίθουσα. Μπορεί να συνεχίζεται στη ζωή ενός ανθρώπου και να επιστρέφει κάποια στιγμή με τον πιο όμορφο τρόπο.Και ίσως τελικά αυτό είναι το μεγαλύτερο κέρδος ενός καλλιτέχνη: όχι μόνο το χειροκρότημα, αλλά το να έχει αφήσει κάτι ουσιαστικό στους ανθρώπους που πέρασαν από τη ζωή και τη δουλειά του.Γιατί όταν η τέχνη συναντά την προσφορά και η επαγγελματική ιδιότητα συνοδεύεται από γενναιοδωρία ψυχής, τότε η δουλειά μπορεί πράγματι να μετατραπεί σε λειτούργημα.
Και ο χορός, από μια σειρά βημάτων, μπορεί να γίνει μια ολόκληρη πράξη ζωής.
About The Author
